ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਂਰਾਸ਼ਟਰ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਬਾਰਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸਨ ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਨੌਜ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਮਾਨੰਦ ਦਾਸ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਾਇਦ ੧੪੮੩ ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੀਨਾ-ਬ-ਸੀਨਾ ਰੀਤ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੰਗ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸਾਰੰਗ ਉਹ ਪੰਛੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸਦਾਬਹਾਰ ਤ੍ਰੇਹ ਮੀਂਹ ਦੀ ਬੂੰਦ ਲਈ ਬਿਹਵਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਿੰਬ ਵਜੋਂ ਉਹ ਵੀ ਸੂਝ ਲਈ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਹਾਏ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਖ਼ੁਦਾਈ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ ਬੁਝਾਉਣ ਲਈ ਬਿਹਵਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ ਦਾ ਰੂਹਾਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ੧ ਸਬਦ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ।

ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ - ਸਬਦ ੧

ਤੈ ਨਰ ਕਿਆ ਪੁਰਾਨੁ ਸੁਨਿ ਕੀਨਾ ॥

ਰਾਗੁ ਸਾਰੰਗ, ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ, ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, ੧੨੫੩